Manyika

otomatiko ang pagpikit-pagkindat ng iyong mga mata

samantalang minamasdan kita sa bukas na estante.

 

hindi ko pansin ang tabas ng iyong damit na linen.

ang iyong mga matang tila sumisilip na bilog na buwan

sa madilim na pilikmata – singhahaba ng lumulusot na sinag

sa lilim ng aking paghinga – ay nagpupumilit na bilhin kita:

kaysarap mo waring yakapin sa gabi.

 

susuklayin ko ang maalon mong buhok na pilak

ipupusod sa likod ng aking tadyang ang iyong kayumian

hahagurin ko ng kundisyoner tuwing umaga

ang iyong anit, at hindi ka magkakabalakubak

habang nasa bisig nitong aking pag-aalaga.

 

hindi ka matutulog sa estante ng iba pang manyika

ikaw lang, dahil hindi ka kahanay nila Teddy Bear

dito ka sa aking kama hihimbing, kasalo sa unan

kukumutan kita ng pasadyang pagmamahal

bubuksan ko magdamag ang laybrari ng ipod

at papapagsawain kita sa tamis ng mga liriko’t nota.

 

lalambingin ka ng masuyong halik ng araw sa umaga

dahil katapat mo lang ang bintana ng aking puso

hindi ka mapapaso, madadarang ngunit hindi masasaktan

at matapos ang seremonyas sa paggising kakargahin kita

sa terasa, doon sa kitang-kita mo ang hardin

saka kita ipupupol ng mga bulaklak na iyong kukwintasin

sa buong maghapon.

 

gagawin ko ito nang paulit-ulit

hanggang mabusog ang iyong mga mata

sa mga senaryo ng aking paglalambing.

 

maiinggit ang iba pang manyikang may damit na linen

mula sa estanteng paghahanguan sa iyo

dahil espesyal ka

wala kang katulad

 

dahil hindi ka de-baterya.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: