Minsa’y Nagiging Incredible Hulk Ako

 

 

sa umpisa’y tumatayo ang aking balahibo.

 

kung ganito

gusto ko nang umuwi

kaya’t huwag akong pigilang

mag-alsa balutan

 

hindi ko na iniinda ang pagpipigil

at may titimbuwang

sa tapat ng bahay

pagyapak ng una kong daliri

sa paa

 

sisipain ko ang haharang

titimbuwang talaga

ang sasalubong

kahit babati lang

kung bakit naisip-isip ko pa

magbiyahe

ng maaga

 

hihimasin ng tata

-pik

sa aking balikat

ang kaniyang sariling panga

kumbakit dadantayan niya

ang aking balikat

gayong hindi naman yata

napipispis ng kaniyang palad

ang pag-aaring balat

 

ang isang hipo sa naninigas kong katawan

ay hipo ng pitonglibong higad

 

kapag ganito ang hilatsa

na inkredibul huk na

ang aking hininga

nag-uumpisa nang umalsa

ang aking mga litid

himulmol na ng asido

ang tambuklot na anus

sasabog ang lakas na bitbit

ng dalawang kamay

at lalasahan ng sinumang ngingisi

ang sariling laway

sasabaw ng dugo

ang kanyang bibig

maghahabulang tambol

mayor ang bagang at canine

palabas ng guwang

o papasok ng gulung-gulungan

 

 

huwag sanang sarado

ang c.r.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: